Easily I can say: “Each continent has more or less an own culture”. There sure is a difference between Asia and America, Africa and Europe. The cultural history of Asia is some thousand years older than that of Europe. When Europeans were still busy chasing each other with their clubs, the Asian people already enjoyed a high level of civilization.

About what are people laughing in the Peoples Republic of China? Do people laugh differently in Holland? In Turkey? In South-Africa? Is the sense of humour in Egypt otherwise than Belgium, Israel or Spain?

Humour is of all times and of all countries. But then not everywhere people laugh equally load and often. Sometimes one will appreciate the humour of a certain country more, when one gets to know more about the specific cultural traditions of its people.

In the humorous world of international cartoons every cartoonist tells his story “wordless”. He may achieve this by drawing simple lines, a graphic picture or a full-colour cartoon. Orginallity & personality of the maker and not specially ones culture, are the main ingredients in making a cartoon.

Sometimes the cartoon contains a small message, a tiny “tic”, a smile.

Sometimes messages are worldwide, but they can also contain a national or local problem according to one country of culture. Those cartoons are easily to understand by the fellow countryman, but hard to understand internationally.

An exception can be made when cartoonists start to make fun of the great masters by parodying their techniques and styles or creating pastiches.

The great masters - originally French, Dutch, Belgian, Italian or Spanish - are no longer national property. During centuries they belong to the world. They are accepted and appreciated; they “belong” to every culture in the world. Making pastiches of Braque, Matisse, Van Gogh, Gaugin, Rembrandt or Dali, crosses all cultural barriers, suddenly these different Europeans belong to one culture: the European culture.

Humor which is drawn crosses language barriers, is an excellent way of becoming acquinted with those who live in other countries and creates an accessible method for becoming into contact with other cultures. The power of graphically produce humour: In one glance you become acquinted with parts of the culture of diverse countries. Drawers almost always orient themselves towards a reflection of life that is as compact as possible, be it current or of historical interest.

Her kıtanın öyle veya böyle kendine ait bir kültürü vardır, bunu kolayca söyleyebilirim. Asya ve Amerika, Afrika ve Avrupa arasında şüphesiz bir fark var. Asya’nın kültürel tarihi Avrupa’nınkinden birkaç bin yıl daha eskiye dayanır. Avrupalılar birbirlerini sopa ile kovalarlarken Asya’daki insanlar çoktan yüksek uygarlık seviyesine ulaşmışlardı bile.

Çin’deki insanlar neye gülüyorlar acaba? Hollandalılar, Türkler ya da Güney Afrikalılar değişik şeylere mi gülüyorlar? Mısırdaki mizah anlayışı İsrail ya da İspanya'dakinden farklı mı? Bütün ülkelerde ve bütün zamanlarda mizah vardır. Fakat insanlar her yerde aynı sıklıkla ve aynı kahkaha ile gülmüyorlar. Herhangi bir ülkedeki insanların kendine özü kültürel gelenekleri hakkında daha çok bilgi sahibi olan bir insan, o ülkedeki mizahı çok daha fazla taktirle karşılar.

Uluslararası karikatür mizah dünyasındaki bütün karikatüristler kendi hikâyelerini kelime kullanmadan anlatırlar. Bunu, basit çizimlerle, grafik resimleriyle ya da tamamiyle resimli çizgi romanlarla gerçekleştirebilir. Sırf kendi kültürüne özgü olmayan yaratıcının orijinalliği ve varlığı, bir karikatürün oluşmasında esas özelliklerdir.

Bazen bir karikatür yüzünüzde küçücük bir gülümsemeye yol açacak bir mesaj taşıyabilir.

Bazen karikatürün vermek istediği mesajlar dünyaya yayılmış olabilir fakat bir ülkenin kültürüne göre yerel ya da ulusal bir problemi anlatıyor da olabilir.

Böyle karikatürler aynı ana dile sahip olan bir ülkenin insanları tarafından kolayca anlaşılır ancak uluslararası bazda anlaşılabilmesi zordur.

Karikatüristler, ünlü kişilerin tekniklerini, üsluplarını ya da onların komik taraflarını mizahi olarak ele alıp alay etmeye başladıklarında bir istisna ortaya çıkabilir.

Bu büyük insanlar - (Fransız, Alman, Belçikalı, İtalyan ya da İspanyol) - artık onların milliyetleri yoktur. Yüzyıllar boyunca onlar bütün dünyaya aittirler. Onlar kabul edildikleri ve takdir gördükleri her kültüre ait olurlar. Braque, Matisse, Van Gogh, Gaugin, Rembrant ya da Dali ile alay edilirken bütün kültürel sınırlar aşılır ve birçok Avrupalı bir anda bir kültüre ait olur: Avrupa Kültürü.